หากจะกล่าวถึงเรื่องที่มาของการส่งสการคงไม่พ้นที่จะต้องย้อนกล่าวไปถึงพัฒนาการของมนุษย์ที่เริ่มรู้จักที่จะมีพิธีการเกี่ยวกับการจัดการกับชีวิตหลังความตายเพื่อให้เป็นที่แน่ใจว่าบุคคลที่เสียชีวิตนั้นจะให้ประสบกับความสุขความสบายเช่นเดียวกับเมื่อยังมีชีวิตหรือดีกว่า การจัดงานให้กับผู้ตายหรือที่เรียกกันติดปากว่า จัดศพหรือจัดงานศพนั้น มีมานานมากตั้งแต่มนุษย์เริ่มรู้จักที่จะประกอบพิธีกรรมให้กับผู้เสียชีวิตนับตั้งแต่ที่เอาสิ่งของต่าง ๆ บรรดามีฝังรวมกับผู้ตายและค่อย ๆ พัฒนารูปแบบในที่สุดตามความเชื่อของแต่ละกลุ่มชนจนกลายเป็นวัฒนธรรมของกลุ่มชนเหล่านั้นไปในที่สุด ดังเราจะพบเห็นตามโบราณสถานที่มีการขุดค้นพบตามสถานที่ต่าง ๆ ต่อมาเพื่อมนุษย์พัฒนาการจนถึงขั้นมีการตั้งศาสนาขึ้นมาพิธีกรรมเกี่ยวกับความตายก็ยังคงมีอยู่และศาสนาเองก็ให้ความสำคัญกับชีวิตหลังความตายไม่น้อยไปกว่าการดำเนินชีวิตในปัจจุบัน ซึ่งในแต่ละศาสนาและกลุ่มชนต่าง ๆ ก็มีพิธีกรรมเช่นว่านั้นตามความเชื่อของตน สำหรับการจัดพิธีการศพให้แก่บุคคลผู้เสียชีวิตนั้นพิธีการโดยรวม ๆ ก็คงจะเป็นไปในรูปแบบเดียวกันก็คือให้ผู้ที่เสียชีวิตได้รับและนำเอาสิ่งของที่มอบให้ไปใช้ในโลกหน้านั่นเอง แต่ว่าอาจจะแตกต่างกันไปตามสถานะภาพของบุคคลในสังคมนั้น ๆ เพราะทุกสังคมมีการแบ่งกลุ่มชนออกเป็น ๒ กลุ่มใหญ่ คือกลุ่มชนที่เป็นผู้ปกครอง กลุ่มชนที่ถูกปกครอง ดังนั้นเมื่อกลุ่มชนใดถึงแก่ความตายไปก็มีการจัดศพให้แก่บุคคลเหล่านั้นตามความเหมาะสมกับสถานะภาพของกลุ่มนั้น ๆ ซึ่งจะเห็นได้จากรูปแบบพิธีกรรมความละเอียดประณีตในการจัด เป็นต้น